Twoja droga mieszka w kondygnacji budynku

Otwórz model infrastrukturalny w IFC, który wrócił od klienta z uwagami. Zanim spojrzysz na geometrię, spójrz na drzewo po prawej stronie.

Jest spora szansa, że zobaczysz coś takiego.

Droga siedząca w budynku. Kilometraż 000-010 m jako kondygnacja, jak drugie piętro biurowca. Warstwy ścieralne wyeksportowane jako IfcSlab, bo w tym schemacie nie ma dla nich lepszej nazwy.

To nie jest niechlujne modelowanie. Inżynier, który zrobił ten plik, nie popełnił błędu. Schemat po prostu nie miał gdzie indziej umieścić drogi.

Dlaczego IFC 2x3 tak robi

IFC 2x3 opublikowano w 2006 roku. Powstał dla budynków i dla budynków sprawdza się dobrze. Infrastruktury wtedy nie było w planach i nie miało być przez kolejną dekadę.

Kiedy eksporter ma zapisać drogę w IFC 2x3, robi jedyne, co może. Znajduje najbliższy dostępny pojemnik i go używa. Droga staje się budynkiem. Odcinek staje się kondygnacją. Warstwa nawierzchni staje się płytą. Krawężnik, bariera, studnia kanalizacyjna - wszystko, co nie ma odpowiednika w budownictwie kubaturowym - staje się IfcBuildingElementProxy.

Plik się otwiera. Geometria wygląda poprawnie. Koordynacja idzie gładko, bo wszyscy na spotkaniu patrzą na ten sam obrazek.

Problem pojawia się później, kiedy ktoś potrzebuje danych, a nie obrazka.

Sześć rzeczy, których IFC 2x3 nie powie o Twojej drodze

1. Gdzie naprawdę biegnie oś trasy

IFC 2x3 nie ma osi trasy. Oś, która niesie cały Twój projekt i względem której pozycjonowany jest każdy inny obiekt, zostaje wyeksportowana jako polilinia.

Polilinia to lista punktów. Rysuje właściwy kształt i nie niesie nic poza tym. Proste, łuki, klotoidy i parabole, które definiują drogę, zostają zastąpione przybliżeniem.

IFC 4.3 wprowadza IfcAlignment, rozbity na trzy części: IfcAlignmentHorizontal dla planu, IfcAlignmentVertical dla profilu i IfcAlignmentCant dla przechyłki na kolei. Każdy segment jest opisany tym, czym jest, z własnymi parametrami.

Jedna reguła warta zapamiętania: oś trasy musi mieć co najmniej jeden IfcReferent. To obiekt, który zakotwicza kilometraż. Bez niego pikietaż jest tekstem w polu nazwy, a nie danymi.

2. Gdzie cokolwiek leży wzdłuż trasy

Poprowadź poprzedni punkt do końca. Kiedy znika oś trasy, znika też każda pozycja zdefiniowana względem niej.

Referencja liniowa to sposób, w jaki infrastruktura opisuje położenie. Nie „x, y, z", tylko „w kilometrze 2+340, 3,5 m na lewo od osi". IFC 2x3 nie ma dla tego pojęcia. IFC 4.3 ma i to właśnie ono sprawia, że sterowanie maszynami, obmiary odcinkami i porównanie stanu wykonanego z projektowanym da się zrobić z samego modelu.

3. Że to w ogóle jest droga

Struktura przestrzenna IFC 2x3 zna działki, budynki i kondygnacje. Infrastruktura nie dzieli się w ten sposób. Droga rozkłada się na odcinki, ronda, skrzyżowania, jezdnie, pobocza i warstwy konstrukcyjne. Kolej rozkłada się na tory, odcinki i obiekty inżynieryjne.

IFC 4.3 daje każdemu z nich prawdziwą encję.

Pod IfcRoad leżą części drogi - IfcRoadPart.ROADSEGMENT, IfcRoadPart.ROUNDABOUT i inne - a w nich zawarte są elementy fizyczne. Drzewo wreszcie odpowiada temu, jak obiekt naprawdę powstaje i jak jest przekazywany.

4. Czym tak naprawdę jest każdy obiekt

To ten cichy problem i z mojego doświadczenia najbardziej kosztowny.

W IFC 2x3 znaczenie obiektu zwykle ląduje w jego nazwie. Ktoś wpisuje „Stone mastic asphalt (SMA) surface courses" w pole tekstowe i informacja formalnie tam jest - dla człowieka czytającego przeglądarkę, obiekt po obiekcie.

IFC 4.3 umieszcza znaczenie w typie. IfcCourse.BALLASTBED. IfcSlab.SIDEWALK. IfcSlab.APPROACH_SLAB. IfcEarthworksFill.EMBANKMENT. IfcElementAssembly.ABUTMENT. IfcPile.DRIVEN. IfcRail.RAIL. IfcTrackElement.SLEEPER. IfcWall.PARAPET.

Różnica polega na tym, że drugą wersję potrafi przeczytać maszyna. Możesz to przefiltrować, policzyć, zwalidować względem wymagania i przekazać do systemu zarządzania majątkiem, który nigdy nie słyszał o Twojej konwencji nazewniczej.

5. Jak powinna być opisana geometria

Geometria w IFC to wybór, a nie z góry ustalony wynik. IFC 4.3 daje kilka reprezentacji i nie są one wymienne.

Reprezentacja brzegowa (BREP) opisuje wprost każdą ściankę. Dokładna, ciężka i uciążliwa, gdy ścianki się nie domykają. Swept area solid przeciąga przekrój wzdłuż ścieżki - lekka i precyzyjna dla wszystkiego o stałym przekroju. Swept disk solid przeciąga okrąg wzdłuż krzywej, stworzona dla rur i kabli. Sectioned solid horizontal interpoluje między przekrojami rozmieszczonymi wzdłuż osi trasy. Ta ostatnia powstała specjalnie dla korytarzy i do działania potrzebuje osi trasy - co wraca nas do punktu pierwszego.

Korytarz drogowy o wielkości 800 MB wyeksportowany jako reprezentacja brzegowa to nie jest model szczegółowy. To ustawienie eksportu, którego nikt nie zmienił.

6. Gdzie model leży w świecie

Georeferencja to najcichsza z tych awarii. Model bez układu współrzędnych otwiera się bez zarzutu i koordynuje bez zarzutu, bo wszyscy przyjmują to samo błędne założenie.

Potem otwiera go geodeta, ktoś nakłada go na dane GIS albo model spotyka się z sąsiednim kontraktem. IFC niesie odwzorowany układ współrzędnych i przeliczenie na układ mapowy od wersji IFC4. W infrastrukturze model, który nie wie, gdzie leży na Ziemi, nie jest skończony.

To, co łączy wszystkie sześć punktów

Nic z tego nie widać w przeglądarce.

Geometria to jedna warstwa pliku IFC. Pod nią leżą obiekty, ich typy, ich relacje, ich właściwości i struktura przestrzenna, która to wszystko spina. To właśnie tę część czyta oprogramowanie klienta, odpytuje kosztorysant i dziedziczy system zarządzania majątkiem.

Kiedy model „wygląda dobrze", a mimo to wraca z uwagami, problem prawie zawsze siedzi w warstwie, której nikt nie otworzył.

Sprawdź własny plik w dziesięć minut

Nie musisz wierzyć mi na słowo. Otwórz ostatni przekazany plik IFC w darmowej przeglądarce i odpowiedz na pięć pytań.

Pięć wyszukiwań, jeden plik. Większość osób nigdy tam nie zajrzała.

Czego IFC 4.3 nie naprawi

Chcesz zobaczyć to na prawdziwym pliku?